- całkiem niezła wymowa oparta na modelu brytyjskim, co jest uzasadnione, gdyż informacje biograficzne wskazują na długoletnie związki
  wokalistki z Londynem

- wymowa nierotyczna (brak /r/ przed spółgłoskami i w absolutnym wygłosie) typowa dla akcentu bytyjskiego: to my heart, artists, girl like

- niekonsekwencja w aspiracji bezdźwięcznych zwarto-wybuchowych; odpowiednio długie wartości VOT (przydech krtaniowy) w: television,
  type of music

- ale zbyt krótkie wartości VOT w: pop, people will

- poprawna artykulacja zębowych spółgłosek frykatywnych w: something like, for three years, do things

- ale niepoprawna artykulacja zębowych frykatywów poprzez plozję zębową w: I want this, another

- problemy z redukcją sylab nieakcentowanych w niektórych słowach: idols

- w innych natomiast poprawna redukcja przy pomocy spółgłosek sylabicznych: impossible

- interwokaliczne zwarcie krtaniowe, typowe dla londyńskiego Cockney: but it was

- a następnie niekosekwentne wstawianie spółgłoski uderzeniowej typowej dla amerykańskiego w podobnej pozycji: but I think

- poprawna realizacja welarnej spółgłoski nosowej: sing, everything

- regresywne udźwięcznienie typowe dla polskiego: and since then /sinz then/

- poprawnie domknięte krótkie /e/ w: festival, stressful

- zbyt przednia realizacja długiego /a:/ jak polskie /a/: after, so far

- ładne cofnięte krótkie /o/ w: rock, to not

- potem znowu zbyt nisko, prawie jak w amerykańskim akcencie: impossible

- artykulacja przednia (tutaj trochę za bardzo), zgodnie z obecną tendencją w brytyjskim, długiego /u:/ w German food

- poprawna artykulacja napięcia w długim /i/: to believe, to repeat

- ładny, typowo dla brytyjskiego centralizowany w początkowej fazie dyftong: no

- błąd wymowy: in Poland przez /o/ zamiast przez dyftong

- błąd wymowy: I love przez /o/ zamiast przez krótkie /a/

- błąd wymowy: don't przez /o/ zamiast przez dyftong: I don't like

- bardzo dobra płynność, ale momentami robi się chaos artykulacyjny